Kadir Has Üniversitesi Yeni Medya Bölümü öğretim görevlisi İsmail Hakkı Polat, pandeminin tetiklediği "metropolden kaçış" eğiliminin devlet politikalarıyla nasıl yönetilebilir bir fırsata dönüştürülebileceğini yazıyor.
Polat, pandemi sonrası büyükşehirlerdeki yoğun tüketim harcamalarının önemli bir kısmından vazgeçileceğini, kent yaşamının o "çılgın tüketim sarmalına" kapılmadan daha minimalist bir yaşamın da mümkün olduğunun keşfedileceğini öngörüyor. Bu süreçte metropolden kaçış eğilimine sahip iki kitle oluşacağını belirtiyor: büyükşehirlerin hizmet ve tüketim sektörlerinde çalışırken işsiz kalıp memleketine dönmek isteyen az vasıflı kesim, ve metropol yaşamının risklerinden bunalan ama işi gereği orada kalmak zorunda olan yüksek vasıflı, uzaktan çalışabilecek kesim.
Polat'ın önerisi devlete iki ayrı strateji: az vasıflı kitle için kırsal ve az nüfuslu yerleşimlerde tarım, hayvancılık ve lojistik odaklı, dijital teknolojilerle desteklenmiş yeni bir üretim ekonomisi kurmak; yüksek vasıflı kitle için ise kıyı ve orta ölçekli kentlerde güçlü bilgi-iletişim altyapısı sağlayarak bu insanların büyükşehirdeki işlerine uzaktan devam edebilmesini mümkün kılmak. Örnek verdiği senaryoda, bir miktar sermaye ve devlet desteğiyle Anadolu'da dijital tarım işletmesi kuran bir girişimci, blokzincir temelli platformlar üzerinden aracısız satış yapabilir, memleketine dönmüş işsizleri istihdam edebilir.
Polat, Tarım Bakanlığı ve Ticaret Bakanlığı'nın açıkladığı Dijital Tarım gibi projelerin arazi, teknoloji ve finansal destek sağlaması halinde bu stratejinin kitleselleşebileceğini vurguluyor. Sonuç olarak birkaç metropolde merkezileşen tüketim temelli ekonomiden, tüm Anadolu'ya yayılacak dijital iş temelli bir üretim ekonomisine geçişin mümkün olduğunu savunuyor: "COVID-19 bir şer olarak başladı ve binlerce canımızı aramızdan aldı ve maalesef almaya da devam ediyor ama bu sürecin sonrasının daha kötüye mi yoksa daha iyiye mi gideceği, her şerden hayır çıkarabilme becerimize ve uzgörümüze bağlı."
