Devekuşu Kabare, Zeki Alasya - Metin Akpınar önderliğinde Türkiye'de bir döneme damgasını vurmuş bir kumpanya olduysa, Kandemir Konduk'un "Yasaklar" oyununun metinsel gücünün buna etkisini yadsıyamayız. Timur Selçuk besteleri ile hayat bulan şarkıları 1984'ten beri her dönemde söylenebilir kılan zamansız bir mizah dilinden bahsediyoruz — X, Y, Z kuşağı fark eder mi, Kandemir Konduk hepsine hitap etmemiş mi?
Zayıf bir çocuktan mizah yazarına
"Mesleğe ilk olarak 26 yaşımda Altan Erbulak ve Metin Serezli'nin Çevre Tiyatrosu'nda 'Yüzsüz Zühtü' oyunuyla başladım. Aslında benim asıl derdim o yıllarda çok zayıf bir çocuk oluşumdu. İncecik, sıska yani... Top oynarken beni kimse takımına almazdı, çok zayıf olduğum için işe yaramaz görürlerdi. Ben de bir kenara oturup onların maçını izlerken giderek onları komik bulmaya başladım. Belki de bilinçaltım zorladı ve beni dışladıkları, üzdükleri için onlara olan kızgınlığımı alay ederek gidermeye çalıştım."
"Beni ezenlere onların gülünç hallerini ortaya çıkararak karşı çıkıyordum"
"Kimisi top oynarken popsuna iğne batmış gibi birden zıplayarak 'Aaah!' diye bağırıyor, kimisi paytak paytak yürüyüp koşarken sık sık düşüyor, kimisi sürekli burnunu karıştırıyordu. Ben bu komiklikleri başkalarına niçin anlattığımın nedenini yıllar sonra anladım: beni ezen, yok sayanlara onların gülünç hallerini ortaya çıkararak karşı çıkmış oluyordum. Bu da benim mizaha olan eğilimimin başlangıcıydı sanırım — hem de muhalif olmamın, hep eleştirel mizah yapmayı sevmemin nedeni."
Derdini anlatma isteği, "derdi olduğunu" kabullenmekle ortaya çıkar. Bunu aktarma yolları müzik, resim, yontu, edebiyat gibi sanatsal üretim aracılığıyla olur — bunu ortaokul yıllarında hissedip çeşitli küçük yayın organlarına yazdıklarımı gönderdim.
