Marka Mühendisi Ömürden Sezgin, Türkiye'nin 81 il ve 973 ilçesinin markalaşma potansiyelinin sadece turizmle sınırlı olmadığını, kentlerin duygusal bir hikaye anlatarak topyekün kalkınma sağlayabileceğini savunuyor.
Sezgin, Türkiye'de kent markalaşmasının genellikle kanalizasyon, yol, köprü gibi fiziksel yatırımlarla özdeşleştirildiğini, oysa markalaşmanın "fiziksel değil fazlaca duygusal bir konu" olduğunu vurguluyor. Paris'i örnek gösteriyor: şehrin aşk ve romantizmle özdeşleşmesi, Eyfel Kulesi'nin fiziksel varlığından çok üzerine kurulan hikayeden geliyor. İstanbul için de beş duyuya hitap eden bir marka konsepti öneriyor — görme (Kız Kulesi, Boğaz, erguvanlar), işitme (vapur düdüğü, tramvay zili, martı sesleri), koku (iyot kokusu), dokunma (ahşap konaklar, taş saraylar) ve tat (Anadolu lezzetlerinin mozaiği) — ve soruyor: "İki kıtanın bir araya geldiği, dünyadaki en çok düğünün gerçekleştiği İstanbul, Paris'ten daha fazla bir aşk kenti olamaz mı?"
Dört hedef, tek ofis
Sezgin'e göre kent markalaşmasının dört ana hedefi olmalı: artan ziyaretçi sayısı, artan kalifiye kitle (doktoralı, sanatçı, müzisyen nüfusu), artan yatırım/girişim ve bunların doğal sonucu olarak daha mutlu bir yerel halk. Bu hedeflere ulaşmak için her kente, belediye başkanının liderliğinde ama ondan bağımsız çalışan, metin yazarından mühendise farklı disiplinlerden oluşan "Kent Marka Ofisleri" kurulmasını öneriyor.
Pandemi bir fırsat
GlobalWebIndex araştırmasına göre çalışanların %23'ü evden çalışmayı sürdürmek istiyor; Sezgin bunun küçük kasabalar için tarihi bir fırsat olduğunu savunuyor. Anadolu'daki bir ilçe belediye başkanının "bahçeli evler, özel çalışma alanları, hızlı internet, kreşler hazırladık, pandemi döneminde bize gelin" çağrısı yapması halinde büyük değişim yaratabileceğini yazıyor: "Bir belediye başkanı bunları söylese, açıkçası önce ben giderim." Sezgin'in sonuç cümlesi: "Başka çaremiz yok, Türkiye'de gelecek kent markalarıyla gelecek!"
